تاریخ انتشار: ۱۲:۲۲ - ۱۲ دی ۱۳۹۶
کد خبر: ۱۳۵۸
تعداد بازدید: ۳۰۶
رِز زمیت استاد دانشگاه تل‌آویو و کارشناس موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) با ارائه تحلیلی از چهار روز ابتدایی اعتراض‌ها به چالش‌های جمهوری اسلامی اشاره کرد.
هاکریا2040: رِز زمیت (raz zimmt) استاد دانشگاه تل‌آویو و کارشناس موسسه مطالعات امنیت ملی اسرائیل (INSS) با ارائه تحلیلی از چهار روز ابتدایی اعتراض‌ها در ایران نوشت: پس از چهار روز تظاهرات می‌توان به تفاوت‌های قابل توجه میان اعتراض‌های 2009 با اعتراضات 2017 اشاره کرد:

در 2009 مزیت‌ها (رهبری، دستور کار سیاسی مشخص، صدها هزار تظاهرکننده) و معایبی (همگنی تظاهرکنندگان، تمرکز در تهران، توجه سیاسی و نه اقتصادی) وجود داشت، در سال 2017 مزیت‌هایی همچون توجه توأمان سیاسی و اقتصادی و عدم تمرکز جغرافیایی قابل توجه و معایبی همچون تعداد تظاهرکنندگان کم در هر تجمعی، نبود رهبری و دستورکارهای متضاد وجود دارد.

حکومت هنوز تمام ابزارهای سرکوبی که در اختیار دارد را استفاده نکرده است و ارائه توضیح درباره دو حادثه‌ای که در آن‌ها شهروندان کشته شدند نیز برایش از درجه اهمیت بالایی برخوردار است. تجربه تظاهرات و اغتشاشات در سال 2009 نشان داده است که استفاده از سرکوب شدید منجر به شعله‌ور شدن و آسیب بیشتر به مشروعیت حکومت می‌شود.

صحبت از اعتراضات عمومی است که در مقابل دو اردوگاه سیاسی اصلی در ایران مشکل ایجاد می‌کند: اصلاح‌طلبان حامی رئیس‌جمهور در مشکل هستند؛ چراکه قرار گرفتن مقابل اعتراضات، جدایی از مردم را افزایش خواهد دارد ازطرفی حمایت از تظاهرات ممکن است منجر به تضعیف بیشتر روحانی بشود که مسئول سیاست‌های اقتصادی بوده و برای تحقق وعده‌‎های انتخاباتی شکست خورده است.

در مقابل، محافظه‌کاران علاقه‌مند به تضعیف دولت هستند؛ اما از زمانی که تظاهرکنندگان علیه کل حکومت وارد عمل شدند، نمی‌توانند از آن‌ها حمایت کنند و مجددا غرب، سعودی و صهیونیسم جهانی را متهم کردند.

سختی اصلی حکومت:
1- پراکندگی جغرافیایی تظاهرات‌ها که مهار آن‌را سخت می‌کند
2- گسترش جذب عمومی و انتقال به مرحله بعدی اعتراضات در نبود رهبری و اهداف محسوس و واقع بینانه.

چالش قابل توجه حکومت:

کوتاه مدت:
• مهار تجمعات (بهتر است که به وسیله سرکوب خشونت آمیز نباشد)

بلند مدت:
• پاسخگویی به درخواست‌های عمومی هم در حوزه اقتصادی و هم در حوزه مدنی.

از آنجایی که پاسخ به درخواست‌های عمومی نیازمند انحراف از الگوی انقلابی، سرمایه‌گذاری‌های خارجی در اقتصاد و اصلاح قابل توجه ساختارها است، تردید فراوانی وجود دارد که حکومت قادر به انجام آن باشد. روحانی می‌خواهد اما نمی‌تواند.






نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: